Rozdział 1 ♥♥

PRZECZYTAJ NOTKE POD ROZDZIAŁEM
Rozdział 1 

myśli pisane są pochylonymi literami 

*Veronica* -Dziś wyjeżdżamy córuś masz 2 godziny żeby pożegnać się ze znajomymi-powiedziała do mnie mama.

-Okey- powiedziałam ze smutkiem.

-tylko się nie spóźniaj bo samolot mamy za 4 godziny a trzeba jeszcze sprawdzić czy wszystko spakowane-odpowiedziała stanowczo mama po czym dała mi śniadanie. Byłam przygnębiona bo nie chciałam żegnać się z przyjaciółmi, bałam się że tam gdzie się przeprowadzamy nie znajdę sobie takich wiernych i wspierających przyjaciół, najbardziej bałam się rozstania z moim chłopakiem.Bardzo go kocham. Postanowiłam , że najpierw pójdę do mojej przyjaciółki. Powiadomiłam rodzicielkę ,że wychodzę i kilka minut potem byłam już pod domem Klaudii. Zadzwoniłam do drzwi. Otworzyła mi mama mojej przyjaciółki .

-Dzień dobry.Klaudia jest na górze w swoim pokoju- powiedziała rodzicielka dziewczyny i czym prędzej wpuściła mnie do środka.

-Dzień dobry- odpowiedziałam i pobiegłam do pokoju mojej najlepszej koleżanki, to co tam zobaczyłam zabiło mnie od środka.Stała tam moja najwierniejsza siostra w ramionach mojego chłopaka. Wybiegłam z domu dziewczyny tak aby rodzicielka Klaudii tego nie zauważyła. Alan biegł za mną ale ja byłam szybsza.Biegłam ile tchu . Łzy same spływały mi po policzkach. Postanowiłam wrócić do domu. Nie miałam ochoty z nikim rozmawiać. Weszłam do domu trzasnęłam drzwiami i zamknęłam się w swoim pokoju. Mama próbowała coś zrobić ale się jej nie udało. Wszelkie krzyki typu ,,Otwórz proszę,, to nic nie dawało . W tej chwili chciałam być sama , przemyśleć to co się stało i co mam z tym zrobić. Tak,już wiedziałam co będzie najlepsze.Wyciągnęłam żyletkę i już chciałam to zrobić ale pomyślałam ,może jeszcze nie czas na to , może wszystko się poukłada.

*mama Veronicki*

Co się z nią stało.Boje się o nią a ona nie chce nic powiedzieć.Co mam zrobić, jak mam o tym myśleć , to wszystko mnie przeraża.

*Veronica*

Przed wyjazdem spędziłam 3 godziny nad swoimi przemyśleniami. Nie mogłam zrozumieć jak mogli mi to zrobić przecież tak bardzo go kochałam. Chyba byłam zaślepiona , przecież to nie pierwszy raz kiedy mnie zranił.Kiedyś uderzył mnie w policzek , a potem w brzuch , kiedy powiedziałam , że jest tylko zwykłym kobieciarzem. Wybaczyłam mu ,ale teraz to koniec , natychmiast z nim zerwę.

Do Alana

Ufałam Ci ,a ty przy każdej lepszej okazji liżesz się z dziewczynami.Jesteś dupkiem i tyle. Z nami koniec. Dla swojej nowej ,,dziewczyny.,, powiedz , żeby do mnie nie pisała bo to denerwuję .

Od Alana

Kochanie to nie tak , wybacz mi , to ona się do mnie klei , uwierz kocham cię.

Do Alana Z nami koniec nie wyobrażaj sobie za wiele bo i tak Ci nie wybaczę ,a po drugie i tak...

Wysłałam nie dokończonego smsa , gdy ktoś zadzwonił do drzwi.

Poszłam do drzwi ale gdy je otworzyłam ujrzałam ,kogoś kto przed chwilą złamał mi serce.

-Hej Vera możemy pogadać.-powiedział do mnie Alan myśląc , że jestem naiwna i trzymając w rękach bukiet róż.

-Nie mamy o czym sukinsynie- odpowiedziałam , a łza spłynęła mi po policzku.Szybko otarłam ją rękawem aby jej nie zauważył .Rękę zacisnęłam w pięść tak, że paznokcie wbijały mi się w skórę.

-Wyjeżdżam- powiedziałam po czym zatrzasnęłam przed nim drzwi.

Pobiegłam na górę do pokoju po czym odczytałam smsa.

Od Alana 

Nie wyjeżdżaj , kocham Cię.Zrób to dla nas <3 Albo zrób to dla mnie

Do Alana

Nas nie ma, a jakbym miała robić to dla ciebie to bym prędzej wyjechała .

Do nie zobaczenia.

Wysłałam wiadomość , a później poszłam do pokoju po walizkę, była już dokładnie spakowana .

-Vera jedziemy na lotnisko , schodź na dół- krzyknęła mama.

-Przyjdę za 10 min bo muszę się przebrać- odpowiedziałam po czym ubrałam się w ciuchy

Gotowa zeszłam do mamy z walizką .

-Wsiadaj do samochodu jedziemy na lotnisko-powiedziała moja rodzicielka

- Okey

-Nie denerwuj się wszystko będzie okej

-Wiem i.. zerwałam z Alanem

-Od początku wiedziałam . że to nie jest dobry chłopak dla ciebie , ale naprawdę nie przejmuj się kochanie, wszystko się poukłada, on nie był ciebie wart.- mama mnie przytuliła ,a potem razem wsiadłyśmy do samochodu.

*na lotnisku*
-Ciesze się , że chociaż nie będę widywała Alana.-powiedziałam do mojej rodzicielki
*wsiadłyśmy do samolotu*
Myśli Verymam nadzieje , że wszystko się poukłada , on jest zwykłym dupkiem , kobieciarz , już nic dla mnie nie znaczy , tylko muzyka BAM  może mi pomóc.Wzięłam moje słuchawki i włączyłam moją ulubioną playliste.
Najpierw włączyła się piosenka stay strong . Kocham wszystkie ich piosenki ale ta do mnie przemawia najbardziej . Te słowa....... Gdy lecieliśmy nagle poczułam sztuchnięcie , obróciłam się a tam stał ktoś kto...

No i mamy pierwszy rozdział , trochę napracowałyśmy się z Natalką żeby go napisać , to nasz pierwszy blog więc prosimy o wyrozumiałość .
KOMENTARZ=MOTYWACJA DO DALSZEGO PISANIA