rozdział 2 ♥♥ ,,Just be hopeful ''

                                                                    Rozdział 2 ♥♥ ,,Just be hopeful'

*Veronica*

Wcześniej 

 Gdy lecieliśmy nagle poczułam sztuchnięcię , obróciłam się a tam stał kto .. był moim najlepszym przyjacielem w dzieciństwie.

-Hej.Nie widzieliśmy się chyba z 5 lat- powiedziałam tuląc go do siebie.

Zaczął mnie lekko kołysać.

-wydoroślałaś  - powiedział poważnie Szymon ale po chwili wybuchliśmy śmiechem

-I ładnie wyglądasz-dodał i uśmiechnął się do mnie , co odwzajemniłam

 -ty tez niczego sobie -odpowiedziałam i zaczęłam śmiać się tak głośno ze ludzie w samolocie zwrócili nam uwagę.

Kiedy w końcu wszyscy wsiadli do samolotu , okazało się że Szymek ma miejsce kolo mnie , bardzo mnie to ucieszyło .

Szczerze Szymon był przystojny ale to mój przyjaciel. 

-ej Verca wszystko w porządku?-zapytał

(Verca) tylko on mnie tak nazywał.♥

-tak wszystko w porządku   (chociaż tak naprawdę wszystko się waliło. Powiedziałam tak ponieważ nie chciałam go martwić swoimi problemami) 
-Musimy koniecznie niedługo znów się spotkać. A tak wogle to dlaczego się przeprowadzasz??

- Mama dostała awans w pracy i musimy się przeprowadzić do większego miasta. Jeszcze kilka godzin temu strasznie mi to nie odpowiadało bo nie chciałam sie żegnać z przyjaciółmi i wszystkimi z okolicy.  Już jest okej. Napewno będe tęsknić za najlepszymi przyjaciółmi. Ale mama obiecała mi że będziemy tam przyjeżdżać by ich odwiedzać- powiedziałam po czym odwróciłam się na chwile , by wytrzeć kilka łez spływających po moim  policzku.Przypomniała mi się cała dzisiejsza sytuacja.Złe myśli powróciły.
*Szymek*
Widzę , że Veronica jest smutna. Udaję , że nie ale zawsze rozpoznam kiedy ma coś złego na myśli i się czymś przejmuję.Boje się o nią. Muszę jak najszybciej ją o to zapytać.
-Ej widzę ,że nie jest z tobą z byt dobrze, jesteś smutna i ciągle rozmyślasz. Powiedz o co chodzi , przecież mnie znasz , możesz powiedzieć mi wszystko.
-Okej. Dzisiaj miałam pożegnać się z przyjaciółmi wiec najpierw poszłam do mojej przyjaciółki.Otworzyła jej mama i mnie wpuściła. Weszłam na górę do pokoju Klaudii ,ale gdy go otworzyłam przeraziłam się .Stała tam moja przyjaciółka w ramionach mojego chłopaka Pobiegłam prosto do domu.
W tym momencie w jej oczach pojawiły się łzy.Zaczęły spływać po jej policzkach.Przytuliłem ją.
Nie wiedziałem co powiedzieć, bo sam nie wiem jak bym zareagował na takie swiństwo.
- On nie był ciebie wart, to zwykły nic nie warty dupek - odpowiedziałem 
- Masz racje! Jedyne co teraz chcę to o nim zapomnieć. I ułożyć sobie życie od nowa- na jej twarzy momentalnie pojawił się uśmiech.
*Veronica*
-Szymon chodź już wysiadamy.
-Trzeba jeszcze odebrać walizki.
-Moja mama już je odebrała. 
*wyszliśmy z samolotu*
-Verca dasz mi swój numer?-zapytał mnie mój przyjaciel.
-Pewnie- powiedziałam , a potem dałam mu numer.Dał mi całusa w policzek na pożegnanie i mnie przytulił . Obaj się zaczerwieniliśmy i ruszyliśmy w stronę swoich domów.
Okazało się , że chłopak mieszka na przeciwko mnie. 
-Eh jutro pierwszy dzień szkoły - powiedziałam dla mamy 
-Tak córeczko więc musisz się wyspać- odpowiedziała mama
Poszłam na górę do swojego nowego pokoju , w którym miałam własną toaletę. Wzięłam szybki prysznic i ubrałam się w piżamę. Napisałam do Szymka smsa 
Do Szymona
Do jakiej szkoły będziesz chodził?
Od Szymona
 Ta szkoła znajduję się na hunter street 7 :*
Słodkich snów
Szymon 
Do Szymona
O to tam gdzie ja ,i  nawzajem :*
Od Szymona
Ale ja chciałbym ci coś wyznać , po pierwsze chodzę do tej szkoły już dawno ale poleciałem do Polski na wakacje a po drugie ja ....



Kolejny rozdział za nami , mamy nadzieję , że się spodoba .Pisany był na szybko i mało się w nim dzieje ale w następnych rozdziałach będzie akcja :* kolejny rozdział pojawi się jutro lub pojutrze :* KOMENTARZ=MOTYWACJA